2006 yazında bizden , Türkiye’nin tüm bölgelerinden gelen özel yetenekli çocuk ve gençlerin okuduğu, İstanbul dışında  bulunan bir yatılı okulda bu okulun yararı için bir konser vermemiz rica edildi. TEV (Türk Eğitim Vakfı) tarafından desteklenen TEVİTÖL ile tanışmamız da  bu konserle oldu. Birkaç ay sonra konser öncesi okulu ziyaret ettiğimizde, tahminimizin çok ötesinde bilinçli, keşfettikleri her alanda yaşadıkları coşkuyu, entellektüel vibrasyonlarıyla yönlendiren çocuklarla karşılaştık ve tabii ki doğal olarak aldıkları müzik eğitimi ile özellikle ilgilendik.

20 kadar öğrencinin ilginç soruları, gözleri keskin bir şekilde cevaplarımıza odaklanmıştı. Birkaçı enstrüman çalıyor ama yeterli yer, enstrüman ve hoca olmadığı için ilerleyemediklerini söylüyorlardı. Diğerleri ise çok öğrenmek istemelerine rağmen, konservatuara ulaşmak pahalı, uzak ve ders saatlerine uymadığı için ne yapacaklarını bilemiyor, bizden yardım istiyorlardı. Tabii ki çok duygulanmıştık.

Bir dinleti arzu ettikleri için o anda aklıma gelen bir doğaçlamamı çalmıştım. "Aranızdan biri çalmak ister mi?" sorumuza bir öğrenci kendisinin de bir doğaçlama çalmak istediğini söyleyerek kendinden emin piyanoya oturmuştu. Şaşkınlığımızı asıl orada yaşamıştık. Solfej ve piyano etüdleri açısından ciddi bir altyapısı olmayan bu öğrenci Egemen Kesikli idi ve dinletimdeki melodi ve yapıya çok yakın bir doğaçlama sundu bizlere. Bu da öğrencilerin müziğe yetenekli oldukları takdirde o yaşta da normalin üstü ve çok üstünde duyarlı algılama ve uygulama sistemi geliştirebiliklerini kanıtlıyordu. Okulu genel olarak ziyaretimizde de bu pırıltıyı hissettik ve öğrencilerin isteği ve yönetimin coşkulu onayı doğrultusunda 2007 yılında bir müzik departmanı kurduk. Halen onu yönetiyor ve kontrol ediyoruz. Birinci yıl 31 olan öğrenci sayısı ikinci yıl 85 oldu.

Enstrümanları ve yoğun bir çalışmayla finansmanını da tümüyle biz üstlenerek, tek tek seçtik. Girecek öğrencileri tek tek denetledik. Aralarında Egemen de vardı. Diyarbakır'dan geliyor. Kendi kendine enstrüman çalmayı öğrenerek müziğe başlamış. Şu anda iki ayrı enstrüman çalıyor ve kompozisyon yapıyor. Bir senede yaptığı ilerleme hocalarını, bizi çok şaşırtı. Yazın Amerika'da katıldığı profesyonel bir yaz kursunda en iyilder arasına girdi. Bu sene 17 yaşında mezun oldu. Egemen müzik ve politikayı beraber okumayı seçti. Geleceğini dikkatle izliyoruz. Onun aldığı bu sonuçlar bizi de mutlu ediyor.

Çünkü kendi içinde parlayan yetenekler en uzun yolu giden yetenekler. Bazı yetenekler vardır ki kısa vadede çok parlarlar ama uzun ömürlü olamazlar çünkü o kuvveti sonuna kadar geliştirip, koruyamazlar. Ayrıca, bu kuvveti hazmetmek çok önemli, bu bir karakter meselesi. Yol boyunca zorlukları kaldırabilecek mi, egoyu yenebilecek mi, çalışmayı, disiplini kontrol edebilecek mi? Hem kendine hem yaptığına inanmak da çok önemli. 2007 sonunda öğrencilerimiz dünyaca tanınmış "Aptar Group" için konserl verdiler. Davetimiz üzerine okulu ve müzik bölümünü gezen grup bütcemize cömert bir yardımda da bulundu.

Öğrencilerimizin % 90'ı ilk kez bir müzik enstrümanı çalmaya başlayan ve ciddi bir şekilde solfej ve müzik tarihi ile tanışan öğrenciler. Yaşları 15-18 arası, dolayısıyla bu değerlendirme profesyonel kategoriye giremez. Girebilmesi için müziğe bugün itibariyle 4-5 yaşında başlamaları gerekiyor. TEVİTÖL'ün ilköğretim okulu olsaydı bu mümkündü. Hatta, ideal olarak anaokulundan başlatılması gereken sistem çok iyi oturtulabilirse yarınlar için dünyadaki en iyi pozisyonlara gelebilecek müzisyenler yetiştirmek bile mümkün. Erken başlamının önemini başından beri defalarca vurgulamıştık.

Bu gün itibariyle zaten yüksek olan IQ'ları dolayısıyla konservatuar öğrencilerinden daha çabuk ilerlerdiklerine tanık oluyoruz. Hedefimiz teknik kapasitelerine hapsolmayan, kendi içlerinde varolan derinliklerine müzikle inerek, kendileriyle ve sosyal çevreleriyle daha barışık, yumuşak, insancıl, bir o kadar dünya kültürünün sanat ve politik gelişmelerini paralel izleyebilecek bilinçte bilge öğrenciler yetiştirmek. Bugün artık hızı ile kontrolümüzün dışında gelişen küresel bilgi ve genel değişim sürecini ruhen hazmedebilmemiz için ivedilikle sanata her geçen gün daha çok ihtiyacımız var.

Bunların öncüsü müzik, dünyanın en çabuk anlaşılır, insanların birlikte kaynaştığı, düşmanları fethedebilen, hüznü, yanlızlığı, depresyonu coşkuya çevirebilen en önemli "insancıl silah". Bir etrafınıza bakın, herkes her zaman ve her yerde müzik dinliyor. Önemli olan ruhumuzu fethedebilen müziğe erişmek ve bunu paylaşabilmek. Bu da sadece eğitim ve bilinçle mümkün. İyi müzik aptallığı affetmiyor. Öğrencilerimiz dünyaya açıldıkları zaman "bu silah" kendilerinde ne kadar gelişmişse ortama o kadar çabuk ve kolaylıkla entegre olacaklar.